Εδώ και δυο χρόνια οι υποστηρικτές των μνημονιακών πολιτικών και οι πρόθυμοι ακόλουθοι έβαζαν πάντα το εκβιαστικό δίλλημα "μνημόνια ή χρεοκοπία". Έχοντας φτάσει τον λαό στα όρια της ανθρώπινης επιβίωσης και βλέποντας πως η οργή μετασχηματίζεται πλέον σε οργανωμένη αντίσταση νιώθουν τον κίνδυνο της οργισμένης απάντησης του λαού και προσπαθούν να βγουν από το κάδρο της κοινωνικής απαξίωσης. Τελευταίο παράδειγμα ο επικεφαλής της Νέας Εποχής Νέας Δράμας που φορώντας το trendy κοστούμι της "αλληλεγγύης" προσπαθεί να καπηλευτεί τη δράση του Εργατικού Κέντρου και εμφανίζει την παράταξη του ως πρωτοπόρα της "αλληλεγγύης" Να του θυμίσω ότι δε κατοικεί σε χώρα λωτοφάγων και πως οι πολίτες της Δράμας δεν έχουν ξεχάσει την δήλωση του μεχρι πρότινος επικεφαλής της παράταξης, Θωμά Μαργαρίτη, ότι η υπερψήφιση του 2ου μνημονίου ήταν μονόδρομος. Από την άλλη το ίδιο το Εργατικό Κέντρο θα πρέπει να αποφεύγει τέτοιες "πατατιές" γιατί δίνει αφορμές στον κόσμο που συμμετέχει και το παρακολουθεί να βγάζει συμπεράσματα που δεν είναι άδικα πάντα. Δε μπορεί ένας κοινωνικός χώρος που συμπαραστέκεται έμπρακτα στις ανάγκες των εργαζομένων να είναι η κολυμβήθρα του Σιλωάμ για όλους τους δραμινούς μαυρογιαλούρους, ούτε μπορεί να συνεργάζεται με κομματικές δημοτικές παρατάξεις στη προσπάθεια του να απευθυνθεί σε μεγαλύτερα ακροατήρια. Γιατί ο αγώνας για αλληλέγγυα οικονομία είναι κατά βάση ταξικός και υπερασπίζεται τα δικαιώματα του κόσμου της εργασίας κι όχι τα δικαιώματα του κόσμου των κυριών Δράμας. Αν λοιπόν μας θέλετε συμπαραστάτες σε τέτοιες δράσεις ξεκαθαριστείτε με ποιους θα πάτε και ποιους θα αφήσετε.
0 Comments so far »
Leave a comment