Κοκκινος Σπιρτουλης

Είναι τόσο εύκολο να διαστρέφεις τη πραγματικότητα, να συκοφαντείς, λόγω εμπάθειας, κομματικούς χώρους, να ξεδίνεις εναντίον ανθρώπων γιατί είσαι θυμωμένος μαζί τους.

Είναι όμως πολύ δύσκολο να έχουν βάση αυτά που λες αν δεν προσπαθείς να αποδείξεις με επιχειρήματα τα λεγόμενα σου.

Στα πουλάκια (μια καθημερινή στήλη σε τοπική εφημερίδα) του Δ.Κ. λοιπόν γίνεται το εύκολο, χολή, εμπάθεια, συκοφαντία και το χειρότερο σκύλευση της μνήμης νεκρού για να ξεδώσει ο συγγραφέας.

Ας το πάμε από την αρχή λοιπόν το πόνημα του ο Δ.Κ.,

“Τα άκουσε ο Αλέξης!

Χτύπησε βαριά η δήλωσή του πως «αυτοί που μας κυβερνούν δεν είναι και τόσο Έλληνες».

Το περίεργο είναι πως ο πρόεδρος του Συνασπισμού και της Κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι η πρώτη φορά που δηλώνει κάτι σχετικό.

Η συγκεκριμένη όμως δήλωση ξύπνησε μνήμες και αντανακλαστικά σε πολλά ιστορικά στελέχη της Αριστεράς.

Τους θύμισε τις εποχές που όσοι συμμετείχαν στους λαϊκούς αγώνες δέχονταν τη… ρετσινιά του εθνοπροδότη, του εαμοβούλγαρου, του ανθέλληνα.”

Εδώ το πουλάκι διαπράττει τη γνωστή λαθροχειρία, παίρνει μια φράση από μια δήλωση του Τσίπρα και την ξεκοιλιάζει για να βγάλει το συμπέρασμα που θέλει. Χωρίς να συμφωνώ με κουβέντες που αφορούν εθνικά ζητήματα θέλω να δώσω τη δική μου εξήγηση στη φράση συνδέοντας και όσα έχουν ειπωθεί πριν από αυτή τη φράση τα οποία επιμελώς αγνοεί το άνωθεν πουλάκι. Η προσπάθεια εξαθλίωσης του λαού παίρνει πάντα τον χαρακτήρα εθνικής προσπάθειας για να μπορέσει να περάσει ευκολότερα στη συνείδηση του. Είναι αυτό που θέλει να τονίσει στη δήλωση του ο Τσίπρας και γι’ αυτό τίθεται με τέτοιο τρόπο. Καμιά εθνική προσπάθεια δεν υπάρχει, είναι μια ταξική επιλογή των κυρίαρχων που αποζητούν μια ανύπαρκτη ενότητα από τον λαό για το τρόπο με τον οποίο θα τον εξαθλιώσουν. Το πουλάκι λοιπόν είτε είναι άσχετο και δε καταλαβαίνει, είτε είναι κακόβουλο και εκπληρώνει την αποστολή συκοφάντησης που έχει αναλάβει.

Συνεχίζουμε περνώντας στη σκληρή προπαγάνδα,

“«Κουκουλοφόρους με γραβάτες» χαρακτήρισε προσφάτως όσους βουλευτές ψηφίζουν τα νέα σκληρά μέτρα.

Πάει καλώς!

Ενώ όμως ο πρόεδρος και ο ΣΥΡΙΖΑ γενικότερα έχουν επιδείξει πολλές φορές τεράστια κατανόηση και προκλητική ανοχή στους άλλους κουκουλοφόρους, εκείνους χωρίς γραβάτες, δίνουν την εντύπωση πως, αν ήταν στο χέρι τους, θα έστελναν όλους τους «γραβατωμένους» στα… ξερονήσια.”

Εδώ το πουλάκι υιοθέτει το γνωστό οπλοστάσιο συκοφαντιών του Ντερμπεντέρη και λοιπών πληρωμένων κονδυλοφόρων. Τεράστια κατανόηση και προκλητική ανοχή λοιπόν επιδεικνύει ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό σημαίνει ότι δε βγαίνει κάθε μέρα να κάνει δηλώσεις νομιμοφροσύνης όπως έκαναν πριν χρόνια στο μετεμφυλιακό καθεστώς οι αριστεροί. Εάν ζητήσεις βέβαια να αποδείξει τα γραφόμενα του το πουλάκι θα μεταμορφωθεί σε πάπια. Αλλά τι σημασία έχει, την έριξε τη λάσπη και πέταξε. Ας βρουν οι άλλοι την άκρη. Τη πρόταση για τα ξερονήσια δε θα τη σχολιάσω. Έχει και η ανοησία τα όρια της.

Και φτάνουμε στη διαστρέβλωση που είναι αποτέλεσμα της εμπάθειας και πολιτικού μίσους,

“Υπάρχει και κάτι ακόμη πιο περίεργο.

Ενώ, αν είσαι μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ μπορείς να δηλώνεις κυριολεκτικά ό,τι σου κατέβει στο κεφάλι, και τότε θεωρείσαι απλώς «τάση», έξω από εκεί, οποιαδήποτε διαφορετική άποψη είναι για το ανάθεμα.”

O ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα ενωτικό εγχείρημα αριστερών κομματικών σχηματισμών και δεν έχει τάσεις. Το τι δηλώνει ο κάθε κομματικός σχηματισμός είναι εύκολο να βρεθεί μιας και οι αποφάσεις τους δημοσιεύονται παντού. Οι συλλογικές πάντως αποφάσεις του ΣΥΡΙΖΑ βγαίνουν ομοφώνα τις περισσότερες φορές ή με τη μεγίστη πλειοψηφία. Αλλά επειδή το πουλάκι έχει τόση σχέση με την αλήθεια όσο ο Φάντης με το ρετσινόλαδο γράφει κυριολεκτικά μύθους. Και πάλι δε θα ασχοληθώ με τη τελευταία πρόταση γιατί κινείται στο γνωστό μοτίβο της ανοησίας και εμπάθειας.

Συνεχίζει το ανόητο πουλάκι, “«Φασιστάκια» μας χαρακτήρισαν στελέχη του τοπικού ΣΥΡΙΖΑ, απλώς και μόνο επειδή διατυπώσαμε την άποψη –άκουσον άκουσον- πως το ελληνικό δημόσιο δεν είναι και πρότυπο παραγωγικότητας. Απείλησαν μάλιστα να μας γιαουρτώσουν, επειδή εκφράζουμε τέτοιες ακραίες (γι’ αυτούς, που δεν τις έχουν ξανακούσει από κανέναν άλλο) απόψεις.Το αστείο είναι πως, μέσα στην τύφλα τους, χρησιμοποιούν επιχειρήματα που ενισχύουν τη δική μας θέση: Λένε για τους δασκάλους που «κάθονται τρεις μήνες και πληρώνονται» και για τον ιδιωτικό τομέα όπου η κατάσταση των εργαζομένων είναι τραγική (πράγμα που βεβαίως σημαίνει ότι στο δημόσιο είναι καλύτερη)”

Ποσά ψέματα χωράνε στις παραπάνω γραμμές; Μα όσες είναι και οι γραμμές. Και αποδεικνύουν γιατί αποκλήθηκε φασιστάκι ο συγγραφέας. Γιατί έχει ολοκληρωτικές απόψεις για κάποιους πολιτικούς χώρους και χρησιμοποιεί το ψέμα με τέτοια ευκολία. Ψέμα πρώτο, δεν τον χαρακτήρισαν μελή του ΣΥΡΙΖΑ φασιστική αλλά μέλος του ΣΥΡΙΖΑ. Χρησιμοποιεί όμως πληθυντικό για να πλήξει όλο τον κομματικό χώρο. Ψέμα δεύτερο, απείλησαν να τον γιαουρτώσουν λέει, μάλλον έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του το ασήμαντο πουλάκι. Κανείς από τον ΣΥΡΙΖΑ δεν ασχολείται μαζί του πολλά δε από τα μελή αγνοούν και την ύπαρξη του. Αλλά άμα είσαι επαγγελματίας ψεύτης μπορείς να γραφείς ακόμα και τέτοια εκτρωματικά παραμύθια. Ψέμα τρίτο, δεν διατύπωσε μια άποψη για το ελληνικό δημόσιο αλλά έγραψε μια ολόκληρη σελίδα στην οποία κατηγορούσε συλλήβδην τους εργαζόμενους στην Ελλάδα ότι κοροϊδεύουν τις στατιστικές υπηρεσίες και είναι παραμύθια τα περί εργατικότητας. Και φυσικά δε «λένε» αλλά «λέει» (ο πληθυντικός της ενοχοποίησης πάλι) ένα μέλος του ΣΥΡΙΖΑ για τον πολύ συγκεκριμένο ΔΚ και όχι για όλους τους δασκάλους.

Και φτάνουμε στη σκύλευση, “Δεν είμαστε μοναδικό παράδειγμα, αν ήταν έτσι δεν θα το κάναμε θέμα. Πολλές φορές συζητούσαμε με τον αείμνηστο εκδότη μας, τον Νίκο, για τις επιθέσεις και τις συκοφαντίες που δεχόταν από… συντρόφους του, όποτε εξέφραζε δημοσίως τη διαφορετική του θέση.” Είναι τραγικό ακόμα και για πουλάκι να πέφτει τόσο χαμηλά. Να χρησιμοποιεί δηλαδή τη μνήμη ενός νεκρού ανθρώπου για να υποστηρίξει γελοιότητες που δεν αποδεικνύονται. Επειδή έχω μάθει να σέβομαι τους ανθρώπους που έχουν φύγει από αυτόν το μάταιο κόσμο θα μείνω εδώ όσον αφόρα το συγκεκριμένο κομμάτι.

Κι επειδή δεν έφτανε ο ΣΥΡΙΖΑ για το λασπόλουτρο το πουλάκι πιάνει και τους αγανακτισμένους, “Τα ίδια και χειρότερα άκουσαν πολίτες, ανήσυχοι και συνειδητοποιημένοι, που είχαν το θράσος να ασκήσουν κριτική στους «Αγανακτισμένους» ή στα …κινήματα του τύπου «δεν πληρώνω».”

Nα πω καταρχήν ότι οι «ανήσυχοι και συνειδητοποιημένοι» πολίτες είναι ο εξής ένας γραφικός, που επειδή δεν τον έπαιζαν αποφάσισε να γυρνά σε όλη τη πόλη και να ξερνά τη χολή του. Βασικό προτέρημα του γραφικού είναι ότι είναι κολλητός του πουλιού. Για το πώς ασκεί κριτική το πουλάκι νομίζω αρκούν όλα τα παραπάνω για να καταλάβει κάποιος-α τι εννοεί. Επίσης, όπως σίγουρα γνωρίζει, εξέλιξη των αγανακτισμένων είναι η Συνέλευση Πολιτών Δράμας που έχει μια συνεχή παρέμβαση στα τοπικά δρώμενα και είναι η ψυχή και η δημιουργός του κοινωνικού ιατρείου-φαρμακείου. Κάτι για το οποίο έγραψε μια ολόκληρη σελίδα αλλά ξέχασε να τους αναφέρει.

Φτάνοντας προς το τέλος του σεντονιού θα ήθελα να πω προς το πουλάκι πως η ενασχόληση του με τα λουλούδια και με τις εκδρομές είναι μάλλον ότι πιο επιτυχές μπορεί να κάνει. Ας μην ασχολείται με την αριστερά γιατί και γνώση δεν έχει και το μίσος του είναι τόσο μεγάλο που από πουλάκι μεταμορφώνεται σε βόθρο.